Magnus

Galeria Madame_Kadamon Eri

Postać: Magnus Rok przemiany: ok. 1400 Wiek w chwili przemiany: ok. 60 Miejsce przemiany: Francja Zmieniony przez: bezimienny wampir Wampiry które stworzył: Lestat Rok unicestwienia: ok. 1780 Powieści, w których się pojawia: Wampir Lestat Rysopis: Duże, ciemne oczy, zdające się rozciągać białą skórę w głębokie fałdy, nos długi i cienki, usta wykrzywione w kpiarskim uśmiechu. Widziałem ostre kły ledwo dotykające bezbarwnych warg i włosy, połyskującą masę czarnych i srebrnych włosów, zarastających wysoko od białego czoła i spadających aż na ramiona (...) Zdawało mi się, że jego twarz wcale nie jest biała. Teraz on był po prostu starym człowiekiem siedzącym obok mnie. Jego twarz była smutną twarzą człowieka. Gdy jednak patrzyłem na jego uśmiech i unoszące się w zdumieniu szare brwi, wiedziałem, że to nieprawda. [Wampir Lestat] Opis Nie-Całkiem-Poważny: Bezzębny starzec objawiający skłonności do młodych niebieskookich blondynów. Ostatnim aktem szaleństwa porwał Lestata i przepisał mu cały majątek, po czym poddał się "alchemicznemu" procesowi odparowywania wody z ciała. Skrócone C.V: Magnus był alchemikiem , którego obsesją stało się poszukiwanie źródła wiecznej młodości i wiecznego życia. Stał się wampirem w niecodzienny sposób - kradnąc Mroczną Krew, porwanemu i skrępowanemu upiorowi. Magnus miał nadzieję , że krew wampira przywróci mu młodość, zamiast tego zmieniła go w wiecznego starca. Od tamtej pory obsesją Magnusa było znalezienie dla siebie następcy i dziedzica. W poszukiwaniach porywał wielu młodzieńców, każdy jednak, który nie spełniał jego oczekiwań ginął. Dopiero w XVIII wieku Magnus znalazł człowieka godnego stać się wampirem i odziedziczyć jego bogactwa. Tym kimś był Lestat, którego moc, wola życia i odwaga zwróciła uwagę starego wampira. Magnus porwał Lestata, zmusił do przyjęcia Mrocznego Daru i pokazał drogę do swoich bogactw. Po udzieleniu kilku niezbędnych wskazówek młodemu wampirowi, sam postanowił zakończyć swój marny żywot i popełnił samobójstwo wchodząc w ogień. historia i ciekawostki: 'To, co mi się podobało' - mówi Rice - 'to samo imię i ogólny nastrój opowieści'. Wedle legendy Hrabia Magnus był szesnastowiecznym, szwedzkim arystokratą. 'Niemiłosiernie brzydki', jest jednocześnie potężny i okrutny, a ogół społeczeństwa bał się go. Interesował się alchemią i sekretem nieśmiertelności oraz odbył 'czarną pielgrzymkę' do miasta Chorazim - gdzie rzekomo miał urodzić się Antychryst - skąd wrócił razem z tajemniczym nieznajomym. Po śmierci hrabiego ukazują się na moment dwie postacie: wysokiego mężczyzny w ciemnym płaszczu oraz niskiej osoby ubranej w czarny kaptur. Makabryczne morderstwo dokonane na ziemi hrabiego sugeruje, że powstał on z martwych, prawdopodobnie z pomocą swego kompana. Wysoka postać (Magnus) wydaje się posiadać moc hipnotyzowania ludzi i telekinezy. Nieustannie podąża także za ludźmi, pojawiając się wszędzie tam gdzie i oni są, dając do zrozumienia, że zbliża się powoli z zamiarem zabicia ich. Fakt, że Magnus jest alchemikiem, jest istotny. Proces alchemiczny, reprezentatywnie dla iluminacji spirytualistycznej, stara się uzyskać złoto z pospolitych materiałów. Łączy substancje reprezentujące ukryte wewnętrzne moce: namiętność, niewinność i transmutację. Etapy alchemii zawierają rozpuszczanie i oczyszczanie tego, co jest gorsze, łączenie sił opozycji i doświadczanie poprzez napięcia tych połączonych opozycji. Kiedy opozycje są związane, zamieniają słabość w siłę, co jest dokładnym obrazem tego, jak wampir łączy życie i śmierć by przekształcić śmiertelną słabość w nieśmiertelną siłę. Rice podejmuje tę opozycję i idzie krok dalej, rozwijając androgeniczne właściwości swoich wampirów. W ten sposób transcenduje płeć i pokazuje jak zło i dobro są wspólnie obecne w tym, co zostało przedstawione w folklorze i literaturze jako jednoznacznie złe stworzenie. Cytaty: Czarny kształt zbliżył się i wtedy ujrzałem, że ta twarz nie była wcale maską. Czarne oczy, szybkie, taksujące czarne oczy i biała skóra, i jeszcze dodatkowo towarzyszący temu przerażający zapach, jak zapach butwiejącej odzieży w wilgotnym pokoju. [Lestat o Magnusie - Wampir Lestat] Jego śmiech stał się głośniejszy i z całą pewnością szyderczy. Wyczuwałem w nim odcień sadystycznej przyjemności, który jeszcze bardziej niż kpina wprowadzał mnie w szał. [Lestat o Magnusie - Wampir Lestat] Cofnął się trochę do tyłu, tak jak dorosły mężczyzna, który w zabawie popychałby dziecko. Poruszał się zbyt szybko, by moje oczy mogły dostrzec jego ruchy. Uchylał zawsze twarz przed moim wzrokiem, obracając ją to w jedną, to w drugą stronę. Wszystko to czynił najwidoczniej bez najmniejszego wysiłku, gdy ja tymczasem bezskutecznie usiłowałem zranić go i uderzyć. Nie czułem jednak nic poza miękką białą skórą, którą co najwyżej muskały moje palce i, może raz lub dwa, wspaniałe czarne włosy. [Lestat o Magnusie - Wampir Lestat] On nie był istotą żyjącą, był pijącym ludzką krew trupem, prosto z grobu, obdarzonym intelektem! Dlaczego tak bardzo przerażały mnie jego ręce i nogi? Wyglądał jak człowiek, ale nie poruszał się jak człowiek. Zdawało się, że dla niego nie miało znaczenia to, czy szedł, czy pełzał, czy pochylał się, czy też klęczał. Napełniał mnie wstrętem i obrzydzeniem, a przecież jednocześnie fascynował. Musiałem to przyznać. Fascynował mnie. [Lestat o Magnusie - Wampir Lestat] Magnus zaśmiał się ponownie swoim szczekliwym, krótkim śmiechem, po czym zaczął tańczyć wokół ognia. Cienkie nogi sprawiały, że wyglądał jak tańczący kościotrup o białej ludzkiej twarzy. Zgiął ręce nad głową, pochylił tors, ugiął kolana i zaczął obracać się wokół siebie, okrążając jednocześnie płonący stos. [Lestat o Magnusie - Wampir Lestat] Proszę tylko o litość, abym mógł zupełnie odejść do piekła, jeśli jest jakieś piekło, albo w słodkie zapomnienie, na co z całą pewnością nie zasługuję. Jeśli jest Książę Ciemności, wierz, że zatrzymam na nim swój wzrok, by napluć mu prosto w twarz.. [Magnus do Lestata - Wampir Lestat]