Mariusz

Galeria Eri Madame_Kadamon Eri Asano-san Film Królowa Potępionych Musical Lestat. Hmmm...

Postać: Mariusz Znany także jako: Marius de Romanus Rok przemiany: I w. n.e. (ok. 10 r.) Wiek w chwili przemiany: ok. 40 Miejsce urodzenia: Massalia (w Galii) Miejsce przemiany: Galia Zmieniony przez: Galickie bóstwo Gaju Wampiry, które stworzył: Pandora, Armand, Bianca, Sybelle, Benjamin Powieści, w których się pojawia: Wampir Lestat, Królowa Potępionych, Krew i Złoto, Pandora, Wampir Armand Rysopis: Jak matowy płomień jawiły mi się jego czerwone aksamitne ubranie, peleryna, otaczająca go aż do ziemi, ręce w ciemnoczerwonych rękawiczkach, którymi mnie przytrzymywał. Miał gęste włosy; białe i złote pukle luźno zwieszały się po bokach twarzy i nad szerokim czołem. Błękitne oczy pod wąskimi i złotymi brwiami zdawały się pogrążone w zadumie, gdyby nie fakt, że były tak wielkie, tak złagodzone uczuciem wyrażonym w jego głosie. Mężczyzna w kwiecie wieku, uczyniony nieśmiertelnym w najpiękniejszym okresie swojego życia. Szeroka twarz o nieco wklęsłych policzkach, duże, pełne usta, na których rysowały się przerażające wprost łagodność i spokój. [Wampir Lestat] Opis Nie-Całkiem-Poważny: Pieczołowicie skrywa skłonności apodyktyczne, męski szowinizm, manię kolekcjonerską i skłonności do młodych chłopców pod płaszczykiem powagi, obowiązku odkurzania Tych Których Trzeba Ukrywać oraz mecenatu sztuki. Podrywa młodszych od siebie na wiedzę i światowe obycie. Skrócone C.V: Mariusz był synem rzymskiego patrycjusza i celtyckiej niewolnicy. W wieku 40 lat został porwany przez druidów, którzy wybrali go na swojego nowego boga, którym był uwięziony w pniu dębu wampir. Mariuszowi zmienionemu przez okrutnie poparzonego wampira, udaje się uciec Celtom do Egiptu, skąd wywozi parę pierwszych wampirów, których to staje się strażnikiem i opiekunem. Mieszka najpierw w Antiochii gdzie zmienia w wampirzycę Pandorę, po rozstaniu z nią w Rzymie, gdzie spotyka Maela i Avicusa, następnie udaje się do Bizancjum , gdzie nieomal wpada w sidła zastawione przez wampirzycę Eudoxię. Średniowiecze spędza w jaskini w Alpach, gdzie ukrywa parę królewską. W XV wieku zamieszkuje w Wenecji, gdzie spotyka Armanda i Biancę, których również zmienia w wampiry. Zaatakowany przez klan Santina, traci Armanda i razem z Biancą ukrywa się w Alpach aż do XVII wieku, kiedy w Dreźnie spotyka Pandorę, która jednak go opuszcza, podobnie jak Bianca. Mariusz przenosi swój skarb na wyspę na Morzu Egejskim gdzie zaprasza Lestata. W XX wieku wywozi parę wampirów na północne rubieża USA, kiedy zbudzona Akasha więzi go pod lodem. Ratują go Santino i Pandora. Po zniszczeniu Akashy Mariusz opiekuje się Danielem i spotyka Thorna, któremu opowiada swoją historię i którego nakłania do zniszczenia Santina.. Anne o Mariuszu: Zawsze byłam zafascynowana ideą starszego, mądrego nauczyciela. Przykuło to moją uwagę w 'Naukach Don Juana' - starszy, bardziej doświadczony mistyk albo adept uczy terminatora jak używać pewnych mocy. Nie pamiętam pierwszego momentu, kiedy Mariusz pojawił się w mojej głowie. Być może było to wówczas, kiedy Lestat powiedział, że chciałby wiedzieć, czy w starożytnym Rzymie istnieli nieśmiertelni, w czasach bardziej oświeconych niż średniowiecze. Tak więc Mariusz wyewoluował jako postać, która posiadła mądrość świata antycznego - spryt, inteligencję, spojrzenie na świat - taką, jaką wydawało mi się, że powinien mieć obyty w świecie Rzymianin. Mógł także wyłonić się dzięki mocy umysłu Armanda. Być może napisałam historię Armanda, zanim wiedziałam, kim będzie Mariusz. historia i ciekawostki: Mariusz obawia się chaosu i ostatecznego zaniku wartości na świecie. Ponieważ nie zgadza się na możliwość, by najprostsze wspomnienia mogły zostać utracone, pragnie wierzyć, że istnieje jakaś wszechwiedząca moc, która przechowuje ślad wszystkiego. Tęskni za czymś, co posiada rozszerzoną świadomość, która może nadać sens i strukturę życiu i śmierci. Jako wampir, w swoim podążaniu za rozwojem człowieka poprzez millenia, dostrzega siebie jako ucieleśnienie tego konceptu... więcej Cytaty: Sam w sobie jestem nie kończącą się świadomością, taką inteligencją, do której tęskniłem od wielu lat jeszcze wtedy, gdy byłem żywym człowiekiem. Jestem też zakochany, zawsze byłem, wielkim postępie ludzkości. Chcę zobaczyć, co stanie się teraz, kiedy świat raz jeszcze zatoczył koło, aby zakwestionować swoich bogów. Nie, nikt nie przekonałby mnie, za nic, do tego, bym zamknął oczy na wieki.... więcej