Santino

Galeria


Madame_Kadamon


Eri


Myar

Postać: Santino

Rok przemiany: ok. 1348

Wiek w chwili przemiany: ok. 30

Rok unicestwienia: 1998

Powieści, w których się pojawia: Wampir Lestat (wzmianka), Królowa Potępionych, Krew i Złoto, Wampir Armand

Rysopis: Jego wielkie czarne oczy przepełniał niepohamowany fanatyzm. Włosy błyszczały w słabym świetle. Wyglądał atrakcyjnie nawet teraz zabrudzony od stóp do głów ziemią i pyłem. Jego odzienie cuchnęło odorem katakumb. Poczułem to. Podobnie jak otaczającą go woń śmierci zupełnie jakby ten wampir sypiał pośród szczątków śmiertelników. Mimo to był przystojny, dobrze i proporcjonalnie zbudowany.
[Krew i Złoto]

Opis Nie-Całkiem-Poważny: Niedzielny satanista, przywódca sobie podobnych idiotów. Wziął sobie do serca biblijną opowiastkę o rajskim wężu. Dowodził pochodzenia wampirów od owego węża - bowiem wampiry mają kły. Trudnił się aktami wandalizmu. Podczas jednego z nich zwęglił Mariusza i podprowadził jego uczniów. Teraz nie może nawet żałować, bo Mariusz okazał się wielce pamiętliwy.

Skrócone C.V: Wampir rzymski, przywódca klanu czcicieli Szatana. W XV wieku spotkał w Rzymie Mariusza, którego chciał pozyskać do swojego klanu, na co Mariusz nie zgodził się. Santino oskarżył wówczas Mariusza o herezję i groził mu zemstą. Mariusz podpalił Santinowi ostrzegawczo ubranie, za co ten postanowił się zemścić napadając później w odwecie na wenecki dom Mariusza, podpalając go, uprowadzając Armanda i innych uczniów. Armand został oszczędzony i postanowił przyłączyć się do klanu, a wszystkich śmiertelnych chłopców Santino i jego banda spalili podczas satanicznych rytuałów. Santino szkolił Armanda, wpajając mu zasady rządzące światem Dzieci Ciemności.
Później spotykamy Santina w XX wieku kiedy wraz z Pandorą wyruszył na ratunek Mariuszowi uwięzionemu przez Akashę pod lodem. Mariusz jednak nie zapomniał o wyrządzonych przez Santina krzywdach i posłużył się nowo poznanym wampirem Thornem, aby się zemścić. Thorne spalił Santina za pomocą myśli, mimo opieki Maharet, której Santino był kochankiem.

Cytaty: C.D.N.