Anne Rice, Wampir Lestat (fragmenty)

tłum. Tomasz Olszewski

Prawa Klanowe przekazane Armandowi przez Santina

Po Pierwsze: Każdy klan musi mieć swojego przywódcę i tylko on może zezwolić na działanie Mrocznej Zamiany wobec śmiertelnika, dobrze zważając, by metoda i odpowiednie rytuały były należycie przestrzegane.

Po Drugie: Mroczny Dar nigdy nie może być udzielany chromym , kalekim, okaleczonym czy też dzieciom lub tym , którzy nie potrafią, nawet z pomocą Mrocznej Mocy, przeżyć samodzielnie ( rozumie się samo przez się, że wszyscy śmiertelni, którzy mieli otrzymać Mroczny Dar, powinni być piękni z przyrodzenia, by tym większa zniewaga wyrządzona była Bogu, gdy Mroczna Zamiana została już dopełniona).

Po Trzecie: Stary i dojrzały wampir nigdy nie użyje tej magii w taki sposób, ażeby krew jego świeżo upieczonego wybranka stała się zbyt silna.
Wszystkie bowiem wampirze dary i uzdolnienia wzrastają w sile wraz z wiekiem, a starsze wampiry mają już nawet zbyt wiele siły.
Jeśli takie katastrofy jak rany i spalenie nie zniszczą dziecka Szatana- powodują wzrost jego mocy, gdy tylko wyleczy się z zadanych ran.
A jednak Szatan chroni swoją trzodę przed mocą starszyzny, bowiem wszyscy oni, bez wyjątku, kończą w szaleństwie i obłędzie.
(...) śmiertelni powinni być wybierani niezwykle starannie i ze znawstwem. Powinno się tych o wielkich namiętnościach i nieposkromionej woli unikać, podobnie jak i tych, którzy nie posiadają żadnej z tych cech.

Po Czwarte: Żaden wampir nigdy nie zniszczy drugiego wampira, z zastrzeżeniem , że przywódca klanu posiada władzę życia i śmierci nad wszystkimi członkami swego stada.
To właśnie na nim spoczywa obowiązek poprowadzenia starych i szalonych prosto do ognia, kiedy nie mogą dłużej służyć Szatanowi tak jak powinni.
Do jego obowiązków również należy niszczenie wszystkich wampirów, które nie zostały stworzone w sposób właściwy.
Zmuszony jest pozbawić życia te wampiry, które zostały tak ciężko zranione, że nie potrafią przeżyć zadanych ran.
Wreszcie do jego obowiązków należy niszczenie wszystkich odszczepieńców od rodziny i tych, którzy naruszyli prawo.

Po Piąte: Żaden z wampirów nigdy nie ujawni człowiekowi śmiertelnemu swej prawdziwej natury i nigdy nie pozwoli mu dalej żyć. Żadnemu z wampirów nigdy nie wolno ujawnić śmiertelnym historii wampirów i pozwolić im żyć z tą wiedzą.
Żadnemu z nich nie wolno opisać historii wampirów czy przekazać prawdziwej wiedzy o gatunku, aby przypadkiem taki opis nie wpadł w ręce człowieka śmiertelnego.
Również imię wampira musi na zawsze pozostać tajemnicą i nie wolno go ujawniać.
Pod żadnym pozorem nie wolno ujawniać śmiertelnym miejsca przebywania któregokolwiek z wampirów.